Gerrit Kouwenaar; nog een gedicht.

Uit; 'Landschappen en andere gebeurtenissen',  4 variaties op

1

Het overmeesteren van de modder

het platst gebruik van de ogen

 

daarna het zeven door de fijnste argwaan

het vergroten op schaal

 

het vormgeven van bijna, ontvormen

van zeker, hardmaken

 

van water, poging

tot een kijkgat naar wat dicht zit

( bladzijde 49)

Gerrit Kouwenaar; uit ' Volledig volmaakte oneetbare perzik'

niets meer te schrijven, alles van ijzer,alles

staat stijf van de tijd

 

alleen je weg loopt weg uit het einde, niets

moet hier blijven

 

over je landschap hetzelfde landschap, hand

verpakt in zijn handschoen, overal gaten

waar het gedicht was

(bladzijde 23)

Op weg naar een hommage.

Prachtige gedichten van Kouwenaar dan maak je bijna vanzelf een bricolage.

Nu dan Gerrit Kouwenaar

Albert Witteveen over 'Het gezicht van het oog' van Nooteboom.

Albert Witteveen over 'Het gezicht van het oog' van Nooteboom.

Albert Witteveen over 'Het gezicht van het oog' van Nooteboom.

'Poëzie kan geen aanspraak maken  op een absolute geldigheid in de werkelijkheid. Het onbereikbare blijft onbereikbaar. Het gedicht kan slechts binnen de eigen grenzen een andere dimensie aanwezig maken, al is het maar in de vorm van een spoor, van een weg die het weg zijn laat zien. [...]

'Het oog van de poezie'

Albert Witteveen over ' Het oog van het gezicht' van Cees Nooteboom.(Bzzlletin 168) Enkele citaten.

Cees Nooteboom; het gedicht 'Weg' . Het laatste gedicht uit de bundel 'Het gezicht van het oog'.

 

      WEG

Ik ben de weg.

 

Ik sta als een pijl

gericht op de verte,

maar in de verte

ben ik

weg.

 

Als je me volgt,

hierheen daarheen hierheen

moet je er komen,

hoe dan ook.

 

Weg is weg.

 

(bladzijde 77)

Cees Nooteboom; BROOKLYN RESPONSORIUM. Een gedicht voor Leo Vroman

         BROOKLYN RESPONSORIUM

 

                                                            voor Leo Vroman

Je schreef je ontzet visioen,

Syndicate content