Man,een man.

Een man zegt met grote nadruk, bijna schreeuwend dat hij altijd gelijk heeft, ook als hij geen gelijk heeft. Het gesprek met hem duurt al eeuwen en nog steeds lijkt hij de overwinnaar.

Een man neemt niet de moeite te luisteren want hij moet jou niet.

Gedichtendagessay

Woordspelingen

"Het gebruik van woordspelingen is ingebed in de strijd met het 'déjà là' van de taal. Woordspelingen druisen in tegen de overgeleverde orde en clichés, ze associëren woorden met elkaar op een manier die afwijkt van de norm. Ze zijn abnormaal."( Vervaeck blz. 105)

dat weggaan weg gaan is geen afscheid noemen maar de kamer verlaten dat is het fotolijstje inpakken de boeken poetsen de voetstappen oplossen vermelden dat de naam weggehaald wordt alles is een opsommend lijstje in één adem genoemd want weggaan is het pad verlaten en de berg op de weg op de verlaten weg de witte weg maar weg weg en weg dat is het woord aflossen de trossen van het geheugen afhalen de stoel van glas maken de computer in het vet zetten de mensen wij de mensen wij hij die er niet meer is denken slingeren met de gedachte op de vensterbank  en in het raam afsch

Gedichtendag; één van de meester en één van de leerling.

Lucebert( blz. 223, gedichten 1948-1963 )

Het materiaal van de dichter ( voor Bert Schierbeek )

 

het gedicht een onzichtbare roman

begonnen voordat het is begonnen

en het eindigt niet dan met een

vreselijke blijdschap in het hart:

 

( o bloedende os van mijn verbeelding

opgehangen tussen twee marmeren wolken

je bloed druipt op alle dingen die ik aanraak

of zie zie zo wordt de wereld van lieverlede

Weer even Stefan Hertmans, weer uit 'het bedenkelijke', nu  een citaat van bladzijde 128.

Van Stefan Hertmans is het volgende citaat. Uit 'Het bedenkelijke" blz. 127. Een kleine denkoefening.

"Twee oudjes"

Borges kan in drie zinnen een roman schrijven. Of andersom, maak van die drie zinnen een episch gedicht. Bijzondere opdracht. Staat twee jaar voor.

"Iemand stelt zich tot taak een tekening van de wereld te maken. In de loop der jaren bevolkt hij een ruimte met afbeeldingen van provincies, rijken, bergen, baaien, schepen, eilanden, vissen, woningen, instrumenten, sterren, paarden en personen. Kort voordat hij sterft ontdekt hij dat dat geduldige labyrint van lijnen een afbeelding is van zijn eigen gelaat."

Tochtveldje

Rushdie over 'De duivelsverzen'

"De duivelsverzen is een lofzang op de vermenging, onzuiverheid, gedaanteverwisseling die voortkomt uit nieuwe en onverwachte combinaties van mensen, culturen, ideeën, politieke opvattingen, films, liedjes. Het bejubelt de kruising en vreest het absolutisme van de Zuiverheid. Door mengelmoes, allegaartje, een beetje van dit en een beetje van dat, komt het nieuwe in de wereld. (....) De duivelsverzen is een peidooi voor verandering-door-fusie, verandering-door-verbinding. Het is de ode op ons bastaard-ik. "

Syndicate content