De kroketten in het restaurant zijn vandaag weer aan de kleine kant.

Met elk bord hef ik de beperkingen van het aanwijsbord op en ga met de ruimte op de loop.Elk bord verandert. De kijker die de borden nu ziet is een denkbeeldige ruiter.

De borden zijn een verhaal van verandering geworden.Het oude beeld wordt uitgewist, belijnd, betekend. Het is poezie van de dubbelzinnigheid, een strip van een leesjongen, een installatie van een roofdruk maar het lijken vooral afdrukken van een paardendroom.

Oefenen en oefenen en

het verschiet    op ware grootte

Gelukkig nieuwjaar voor iedereen.

 

Hoera, ik zit op het net.

 

Syndicate content