'Het oog van de verbeelding' ( Vervolg)

'Het oog van de verbeelding'

Piet  Meeuse over kijken, lezen en ervaren.( vervolg)

'Het oog van de verbeelding'

'Het oog van de verbeelding'

Bijzondere opmerkingen van Meeuse in zijn essay 'Het oog van de verbeelding' over kijken, zien en lezen.

Gedicht van Anneke Brassinga

Boom

 

'Een boom is Iemand die bang is voor Niemand,

hij leeft langer, hoger en vaak dikker dan wij,

spant de kroon van eenvoud en bescheidenheid:

wie, die hem kapt zou hier willen stilstaan

om honden en heren over zich te laten wateren?'

Gedicht van Bernlef

 

Waar blijven kinderen?

 

'Het bewijs ligt in foto's vast

maar niet overtuigend

waar blijven kinderen?

 

Hun gestalte vervluchtigd

hun stem, hun woordkeus

hun gedribbel en schuldeloze slaap.

 

Soms lig ik er wakker van

midden in de nacht meen ik

daarbinnen iemand te horen

die op hoge toon naar zijn

verdwenen leven vraagt.'

 

 

Gedicht van Paul Celan

'Er zal iets zijn, later,

dat vult zich met jou

en stijgt op

naar een mond.

 

Uit de stukgeslagen

waan

sta ik op

en kijk naar mijn hand,

hoe die de ene

enige

kring trekt.'

Gedicht van Paul Celan

'Weggebeitst door

de stralenwind van je taal

het bonte geklets van het aan-

beleefde - het honderd-

tongige mein-

gedicht, nietgedicht.

 

Uit-

gewerveld,

vrij

de weg door de mensen-

gedaantige sneeuw,

boetelingensneeuw, naar

de gastvrije

gletsjerkamers en- tafels.

 

Diep

in de tijdenspleet,

bij 't

ratenijs

wacht 't , een ademkristal,

jouw onomstootbaar

getuigenis.'

Bernard Dewulf; uit 'Blauwziek'  'Moi Bonnard'

'Moi Bonnard'

( Grand nu bleu, 1924)

'Dit is mijn vrouw. Zij is mijn duizend-en-één.

Bredere mannen hebben in duizenden hetzelfde,

in haar alleen heb ik de duizend andere gezien.

Zij was het dichtste, het verste onder de dingen.

Ik heb niets anders misdaan dan haar benaderd.

Verder dan de verf ben ik niet geraakt. De verf

is haar vlees geworden. Haar vlees was moeilijk

zoals alle gras. Ik wilde dat het zienderogen zong.

Bernard Dewulf; uit ' Blauwziek' ; 'Thuisland'

'Thuisland'

( Naar een tekening van Th. d. C.)

 

' Ver achter alles en geduldig

onder de mensen en de dingen, zegt Rilke,

ligt een thuisland. Ik heb het verzonken

in een tekening gezien.

 

 

Het is niet in de dood, het is nog hier.

Het strekt zich uit in blauwe inkt,

de schoonheid en de ademnood voorbij.

 

Het is herbergzaam als de zee.

Het enige woonachtige,

Syndicate content