Cees Nooteboom; uit de reeks 'het bedrog van het zien', het laatste gedicht.

Dat alles

                          is studie.

De onafzienbare

                          nevels,

het getijdenboek

                          van mijn gedachten

in de cel

                          van mijn oog.

Jij volgt mij

                          met een stem

die ik niet zocht,

                          die zou zich

aan dezelfde strengheid

                           wagen, de rouw

van het nog niet gemaakte

                           om zijn eenzaamheid,

de tucht

                           van  ontbindende

vormen.

                           Maar je kwam

niet omdat het hier

                           koud is

omdat ik die

                           koude

verdraag.

 

Morgen een gedicht uit de reeks; ' Wat er te zien was' .