Paadje van Verlangen

 Paadje van Verlangen

Paadje van verlangen. Een buitenbladzijde voor het boek dat leven heet.
De tekst is een raakvlak; een huid die ik in een raakruimte neerzet.
Er kan gelezen worden.
Lezen is een schuivende beweging over die huid.
Lezen veroorzaakt schrammen.
Lezen is een lichamelijke aanraking.
Lezen is een oeroude lichaamscultuur.
De lijfelijkheid van een tekst is een restant van de verloren wereld. Je kunt
via de teksthuid op zoek naar die wereld; je kunt
op zoek in de tekst om te weten hoe het binnen
in de ander is. Dat is het verlangen dat er steeds is.
Je hoort er dan bij, bij de mensen.
Maar hoe is het? Hoe staat het er voor? Er is altijd de twijfel.
Er is altijd de twijfel over de solidariteit. Altijd.