Tijgerbepaling
(zonder titel, 1995 Merijn O. Bolink)
 
Mijn lichaam vergaat van opwinding
mijn optocht wordt overal
vooruitschieten.
Er is een vreemde wil binnengeslopen.
Ik, Wij peilen het uitzicht, wij
splijten het inzicht, wij komen
niet om.
 
Ik wacht in ’n vierkante pas, maar ik spring.
Ik wacht op de eerste achterpas, maar ik volg.
Ik wacht lang, maar ik vergeet.
Ik wacht zonder te meten, maar ik kijk.
Ik wacht op mijn prooi, maar ik verzin.
Ik wacht.
Ik wacht.
 
Men opent de stilstand.
Men schrikt van ’n vlinder.
Men moet.