Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Experience of illumination. Tropische lamlendigheid. Een koloniale lusteloosheid. Boven dat gezweet trekken de vogels cirkels cirkels cirkels. En daaronderzilverroze vissenbekken. Glimlach onder ijs vandaan. Een tragedame met gebroken polsen op een andere muziekbelooft iets in mijn richting. Is hetChinatown hier? Bruingelakte kip van mijn begeerteaan de haak. Maak geen…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Lakleerstroomt van muren af. DJ Black Angel wil een dodezien, heet het, een roze wondein een zwarte huid. Een tong tussen een glimlachje vanzwartgestifte lippen door. Gesneden passievrucht. Twee meisjeskijken in de kelder toe hoe een junkeen naald naar binnen brengt. Twee gillenduurt het maar. Het bloed vermengt…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Paarsenavelstrengbegint te pompenen ligt kloppend op de vloer in een aanvalvan diabolisme te dromenvan meerkoppigheiden open mondenen een brij van ledematen. Dans maar dansmaar, iemand moet en moetdie zak vol beenderen hebben dooreengeschud. Iemand propt iets – kinderhoofdje? – in een bilnaad.De middernachtzon zwelt. Een glas vol bloed…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Geef een geweer. Een zondie spuit, ejaculeert. Protuberansen. Is er iemand die watook bedoelt (geen vraagteken). ‘Je hand ligtin mijn hals.’ ‘Mijn hals ligt in jehand.’ ‘Mijn hals ligt in je hals.’ De aanvangvan het bijtenin wat vruchtvleeslijkt. Een naald wordt ingebracht. 100 BPM.Slaat haar hoofd naar achtereneen vreemdgekleurdgenot…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Niet ik, ik ben de van de nachtgedroomde ’s nachtsniet eens. (Zonder een opgeplaktester van wimpers in de stroperige hittevan het danspaleis New York jou dichterbij zien kruipen,benig, vingers,voor we opgaan in de algehele glimlach.) In je oogwitbroeit het nucleair. Dat glanzende; daarernstig dienst te doen, of beterals…
Peter Verhelst
Weer verder met peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Is dat het aangewezenemisschien en hemelwaarts maar weer naar het balkon.Het meisje danst met ijzerschoenen in haar eigenvensters, dan tegen de muur als werd ze doorhaar angst tegen de muur gesmeten.Buigt zich (ademnood?) over me heen. Een mondnaar mij geschapen en haar tong de eierdooier het juweelzacht kloppend…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’ ‘Op die duizenden wuivende palmen. Is hier liefde in het spel? Een netwerkvan begrip waarin ik mij verkleefd weet? Oerbanale pildie dieverwachting kweekt. Fascisme van gevoelens: één wil, ééndoel, eenheid. Ik. Mijn combats. Molenwieken. Bodysurfing.Ergensbreekt een oog waarin ik mij bekijken wil, mijn naamslaat als een kogelin. Had je…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Dit besef doet zwepenknallen. Zij? Ze wisselen beweging uit. Geglosste lippenoefenen een glimlach in de spiegel in. Controlevan de ligging van een spier in het complexgeheel en toch voelt niemand hierverbaasd zijneigen lichaam in zijn eigen kleren schudden. Ietsbegint te wrijven. Iets wurmtiets onder mijn hemd en vliegt…
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘Daverenvan diepe bassen, liefkozingen, ingewanden, de gezamenlijkeademhaling, de deurorgel die in gezangen openbarst, de jongennaast me brandend in mijn zij. Een rode zakdoekuit mijn achterzak. Mijn lipbloem.Binnen wordt niet eens gedroomddat er gedroomd wordt; een ontkende wereld trilt bovende dwangmatige, afgepeigerde lichamen, een spiegelglobewentelt in zijn eigen flonkerende onmogelijkheid….
Peter Verhelst
Weer verder met Peter Verhelst; ‘Verhemelte’. ‘zoals een vriendindie haar geoliede vriendin iets toefluistert dat op hetzelfdeogenblik door de muziek vermalen wordten dan maar iets vernielbaarsin haar handpalm ophoudt, iets dat opstijgt uit haarhuiddunne jurk, de intiemstebroosheid waarop ze beiden zouden kunnenademen in dat moment van even weerloos geluk als ze maarzouden willen. Die…