Weer verder met ‘Gedichten van Friedrich Hölderlin’
vertaald door Ad den Besten.
Verder met
‘Het uitzicht
Als in de verte zich verliest des mensen wonen,
waar verre zich nog slechts der druiven glanzen tonen,
zijn nader hem des zomers lege landen;
het woud toont hem een beeld van donkre wanden.
Dat de natuur voltooit het beeld der tijden,
dat zij verwijlt, zijn dagen snel verglijden, –
het is volkomenheid; des hemels hoogten glanzen
dan om de mens, zoals bloesems een boom omkransen.’
(Bladzijde 403) Dit is gedicht 91. Het was het laatste gedicht uit de bundel,
morgen verder met hoofdstukken uit het boek van Rüdiger
Safranski ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze dichter’.
Dit citeren van een dichter is nog steeds onderdeel van het project
‘Ondertiteling’. Ik maak hommages van schrijvers die voor mij
belangrijk zijn. Ik zit ze op de huid. Om de paar jaar stel ik ze tentoon in een
galerie. Een paar jaar gelezen was dat in WGkunst in Amsterdam.