Weer verder met ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze
dichter’ van Rüdiger Safranski.
Verder met
Hoofdstuk 11
‘Toen op 16 maart 1799 de Franse generaal Jourdan bekendmaakte dat Franse
troepen revolutionaire bewegingen
in Württemberg niet zouden steunen en toen daarom de vrienden van een
republikeinse omwenteling zich in hun stout-
moedige verwachtingen teleurgesteld zagen, had dat ook gevolgen voor Hölderlins
werk aan ‘Empedocles’. Met dat stuk
kon dus in elk geval niet een revolutie in Württemberg gevierd worden. Het werk
stokte. Maar het stokte ook omdat voor
Hölderlin de stof, die hij aanvankelijk als hoogst dramatisch had ervaren, zijn
dramatische vorm begon te verliezen. In dra-
matechnische zin wordt het stuk van ontwerp naar ontwerp steeds meer uitgedund.
In het ontwerp ter voortzetting van de
derde versie merkt Hölderlin in de marge op: ‘lyrisch of episch?’, dan
‘heroïsch elegisch’ en daarna ‘heroïsch lyrisch’ en
‘lyrisch heroïsch’ (MA I, 902 ev.) – het woord ‘dramatisch’ komt niet
voor. Hölderlin zal nog wel proberen een stuk van Sopho-
cles te vertalen, maar hij heeft zich nooit meer voorgenomen zelf een stuk te
schrijven. Zo maakt de ondergang van de ‘Em-
pedocles’ de weg vrij voor de grote hymnen en elegieën in Hölderlins laatste
scheppende jaren.’
(Bladzijde 171) Morgen verder met dit hoofdstuk 11.