Weer verder met ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze
dichter’ van Rüdier Safranski.
Verder met
Hoofdstuk 14
‘Er zullen nog drie versies volgen. Ze bleven allemaal ongepubliceerd.
De hymne zit vol toespelingen en beelden, de syntaxis van de zinnen wordt
dikwijls verstoord, vaak stokt de
woordenstroom, en des te meeslepender zijn de passages waar die woordenstroom in
beweging raakt.
Hölderlin zet vol in op het door de landgraaf opgegeven thema, de opleving
van de christelijke geest tegen de
verstarring en de onttovering door de verlichters. Maar net als in ‘Brood en
wijn’ wordt de christelijke geest en
Christus zelf geïnterpreteerd in de context van een geestelijke ontwikkeling die
ook de Klassieke Oudheid omvat.
Patmos, een van de Griekse eilanden voor de kust van Klein-Azië, was in de
Romeinse tijd een gevangenenei-
land. Volgens de christelijke legende was de apostel Johannes daarheen gevlucht,
en in een grot kreeg hij er zijn
‘Openbaring’, het apocalyptische visioen van het einde van de wereld. Dat
visioen speelt in Hölderlins hymne am-
per een rol. Johannes, voor Hölderlin tegelijk apostel, evangelist en schrijver
van de ‘Openbaring’, vertegenwoor-
digt een christelijk geloof dat van de lichamelijke aanwezigheid van het
goddelijke is overgegaan naar de totale
vergeestelijking.’
(Bladzijde 223 – 224) Morgen verder met dit hoofdstuk 14.