Weer verder met ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze
dichter’ van Rüdiger Safranski.
Verder met
Hoofdstuk 13
‘De termijn daarvoor was te kort; de geplande dichtbundel in het jaar erop kwam
niet tot stand, omdat Hölderlin niet
in het land was en er zich niet mee kon bezighouden. Dat pakte noodlottig uit,
want zo bleef de dichter Hölderlin, hoe-
wel hij her en der wel gedichten had gepubliceerd, in wezen onontdekt. Dat geldt
overigens niet voor de kring rondom
de gebroeders Schlegel en Clemens Brentano, waar veel waardering bestond voor het
fenomeen Hölderlin.
Hölderlin woonde nu weer thuis in Nürtingen, waarheen ook zijn zus met haar
kinderen na de dood van haar man was
teruggekeerd. Het leven thuis maakte zijn eigen mislukking extra voelbaar. Hij
had het gevoel dat hij zich in de buitenwe-
reld niet had waargemaakt. Daarom kwam het hem goed uit dat er vanuit de
buitenwereld, vanuit Bordeaux, een nieuw
aanbod kwam.
In de herfst van 1801 kreeg Hölderlin via een vriend uit Stuttgart, die
behoorde tot de kring rond Landauer, een baan
als huisleraar in Bordeaux aangeboden bij de Hamburgse consul Daniel Christoph
Meyer. Het jaarsalaris van ongeveer
500 gulden was het hoogste tot dan toe.’
(Bladzijde 213) Morgen verder met dit hoofdstuk 13.