Weer verder met ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze
dichter’ van Rüdiger Safranski.
Verder met
Hoofdstuk 15
‘De adviezen, die Hölderlins geestelijke verwarring of waanzin bevestigen,
zijn allemaal geschreven in de weten-
schap dat Hölderlin misschien zou kunnen worden gearresteerd. Ze willen hem
daarvoor behoeden. Daarom wordt
zijn ontoerekeningsvatbaarheid benadrukt. Inderdaad verkeerde Hölderlin in een
toestand van grote zwaarmoedig-
heid, verwarring, woede, wanhoop en ook angst. Hij was in de stad een opvallend
figuur geworden, omdat hij luid-
keels overal waar hij zich vertoonde, op straat en in drukke parken, uitriep:
‘Ik wil geen jakobijn zijn, weg met de ja-
kobijnen!’ (Kirchner, 211). Maar het is opvallend dat dit gedrag begon nog
voordat Sinclair gearresteerd was en dus
voordat Hölderlin terecht moest vrezen ook het onderwerp van onderzoek te
worden. In Blankensteins beschuldiging,
die aanvankelijk tot Sinclairs arrestatie leidde, is al sprake van Hölderlins
voortdurende uitroep ‘Ik wil
geen jakobijn blijven’ (vgl. id, 71). Hölderlins opzichtige distantie van het
jakobijnse milieu, vooral van Sinclair, was dus
al eerder begonnen. Dat kan ook verklaren waarom Sinclair na zijn vrijlating het
contact met Hölderlin langzaam heeft
verbroken.’
(Bladzijde 238) Morgen verder met dit hoofdstuk 15.
Dit citeren van een bijzondere schrijver is onderdeel van mijn project
‘Hommages’ waarin ik schrijvers die bijzonder zijn
terugschrijf. Zie voor voorbeelden mijn website. Laatste tentoonstelling was in
WGkunst in Amsterdam 2023.