Weer verder met ‘Hölderlin, biografie van een mysterieuze
dichter’ van Rüdiger Safranski.
Verder met
Hoofdstuk 16
‘Er zijn maar een paar van die ongedateerde brieven die boven de monotonie
uitsteken. Op een keer schreef hij
over de last van het schrijven. Hij zei niet met zoveel woorden dat die brieven
een kwelling voor hem waren, maar
hij verontschuldigde zich ervoor dat ze hem zoveel moeite kosten. Daarom wilde
hij ze ook zo snel mogelijk beëin-
digen, waarvoor hij zich dan ook weer met gezochte formuleringen
verontschuldigde:
‘Ik verzoek u om het mij niet kwalijk te nemen dat ik u steeds met brieven
lastigval die heel kort zijn. De getuigenis
over hoe je gestemd bent en hoe je belangstelling hebt voor anderen die je
vereert, en hoe het leven voor de men-
sen verstrijkt, die manier van mededelen kent een geaardheid waarvoor je je op
deze manier moet verontschuldigen.
Ik beëindig deze brief alweer, en noem me
Uw
zeer gehoorzame zoon
Hölderlin’
(MA II, 942)’
(Bladzijde 245) Morgen verder met dit hoofdstuk 16.