Auteur: Willem Broens

Een glanzend meisje van een foto in een tijdschrift,een meisje dat deed of ze mij niet kende. Maar ik haar wel. Ik deed tenminste alsof ik haar kende. Taal was de wereld,maar dan nog zonder vaste gedaante. Ze lag overal in alle toonaarden te zwijgen,net als ik op zoek naar een vorm om inhoud aan…

De zenuwtrekjes van het hart als die van een toestel dat nu nooit en te nimmer los zal komen van de grond. Ik trek me terug op het toilet en neem plaats boven de leegte. Als een engel die misselijk wordt voor het opstijgen. En daar sterf ik binnenstebuiten.’ (bladzijde 34) Wordt vervolgd. Het verhaal…

We nemen deel aan de ceremonie van ‘het groeten van de boom der poezie’. Ik ga nu de aantekeningen voorlezen,de inaugurale opmerkingen. Niemand kent D.E. Soms word ik overstemd door het geluid van passerende voertuigen. Een klein meisje kijkt me strak aan,een vinger in haar mond. De takken zijn versierd met linten in vele kleuren….

Nooit meer shitzofrenie. Altijd en nooit voor immer verzoend

:wortel-fundament,Grund,roots en fundations. Het westen onderhoudt een bevoorrechte relatie met het bos en met de ontbossing;de aan het bos onttrokken velden zijn met graan begroeid,zijn object van een lineaire cultuur,gedragen door de soort en het boonvormige type;de veeteelt die zich op het braakland ontwikkelt,selecteert de afstamming die geheel een dierlijke stamboom vormen.’ (bladzijde 40) Wordt…

Zouden er ook geen twee of zelfs drie (of nog meer) bureaucratieën zijn? De westerse bureaucratie:haar agrarisch,kadastrale oorsprong,wortels en velden,bomen en slagbomen.de grote volkstelling van Willem de Veroveraar,het leenstelsel,de politiek van de Franse koningen,de claim van de Staat op het eigendom,met haar gemarchandeer met grond door oorlog,processen en huwelijken. Is het in het oosten net…

Uw naam ,meneer?’ ‘Gelul,’ zeg ik. ‘Kom je niet binnen?’ ‘Geen gelul tegen mij,klootzak. Kijk eens het spijt me,maar dit is menens. Vergeet de rest. Het is,eh,officieel,zeg ik. Verdomme. Laateskijke.”(bladzijde 76) Wordt vervolgd. Het verhaal is nog niet af. Een bijzonder woord. Dit keer het woord ‘huishartstart’. Komt voor in de bundel ‘Gasten over de…

Het houdt nooit op.’ ‘Ja,’ zeg ik.’ (bladzijde 76) Wordt vervolgd. Het verhaal is nog niet af. Een bijzonder woord. Bij Breytenbach komen ze regelmatig voor. Ik noem nu allen maar; ‘woorddwaas,woordvogel,mensenvel,muisvogeldromen,ijzerkoeienblues’.

‘ begon,koos ik ‘DK46’ als motto omwille van heel dit spectrum aan mogelijke betekenissen dat ontstaat als je deze antieke woorden op volstrekt onverantwoorde wijze overhevelt naar de hedendaagse context. Opinie:zowel het heersende klimaat als de eigen mening (en het minimum aan eigendunk dat nodig is om die te uiten),zowel een ziekte die je overvalt…

‘ ook poëzie en vertalingen;rondom de vier hoofddelen van het boek zijn gedichten opgenomen,oorspronkelijke,vertalingen,bewerkingen,en teksten die in samenwerking geschreven zijn of de lezer tot samenwering uitnodigen.’ (bladzijde 19-20) Wordt vervolgd. Nu weer verder met het verhaal ‘Over ogen’ van Breyten Breytenbach uit de bundel ‘Alles één paard’. ‘Iedereen zal weten wat ze waard is. Ze…